‘s Gewitter


Urgroßmuetter, Großmuetter, Muetter und Kind
Beianand in dr dempfige Stube sind.
Die Junge die lueget Bilder a,
Die Alte die dreißet so für si na.
em Weattr kasch huit it reacht traue,
em Ausseah noch kutts no zum Saue.

"Lue, Muetter", sait auf oimol s Kind,
"Huit goht a füchtig käler Wind!"
"Ja, ja, jetz derfsch mr numme futt,
I glaub, dass gau a Weatter kutt."
"O mei, die ganz Zeit in d´ Stube hocke,
I sott doch no Hagebutze brocke!"

D Großmuetter sait: "Huit geits no a Weattr.
Söfa, gang lueg amol noch m´ Barneattr!"
"O mei", sait d Söfa, "do kasch nix sa,
Dear goht scho seit vornächt ganz grausam ra.
Wenns guet goht, denn hebts huit z aubed no.,
Ruig! Handrs ghört! Es donnret scho!"

Do wird d Söfa bleich und fangt s heine a,
Se böllet vor Angscht, was se bölla ka.
"Gang, Söfa, bis rüebig und gib a Rueh!"
"Lue, Muetter, es kutt grad auf Kempte zue!"
Do hand si die vier nächer zemeghocket.
"Sehnetrs, wie dr Blitz dusse zocket?

Es bombret und donnret und tuet füchtig wiescht
Und es nachtet, dass d Händ vor de Auge it siehscht.
D Urgroßmuetter, d Großmuetter, d Muetter und s Kind
Die vier hocket dane und henket de Grind.
Se hand si all mitanand it gschämet,
Do hocket se dane, und heulet zemet.

D Haustür goht auf. Rei kutt a Ma.
Es isch der alt Nochbaur vo neabeda:
"Ihr hand scheints Angscht, dass dr Blitz ui verschlet?
Vo deam isch doch huitzetag gar numme d Red;
Ihr sind reachte Hennefidle", sait r,
Für was hand r denn an Blitzableitr?"

(Alfred Weitnauer)

<<<   zurueck   <<<