So wird dr Schwob alt



Ach Gustl, ’s ischt a Lomperei,
mir lauft oft Galle über,
hoscht gar koi Wert mei uff dr Welt
wenn de 60 bischt ond drüber.
Dass de au amol jung gsei bischt
des loaht koi Mensch mei gelta
du zählscht zom alta Eisa jetzt
ond hoscht au nix mei z’ melda.

Lang leaba will a jeder Mensch,
doch alt will koiner werda,
des Alter brengt oim mit der Zeit
au ällerhand Beschwerda.
Mer sieht net guat, mer hört net guat
’s Gedächtnis will au schwinda,
’s Zahwerk ischt meischt aus Porzellaa
bis uff de Stompa henta.

Dr Maga macht oim viel Verdruss,
der ischt z’ faul zom Verdaua,
uff d’ Leber ischt au koin Verlass
ond ’s Wasser tuat sich staua.
Em Wender tuat de Reißmateiß
en älle Knocha zwicka,
bischt net guat zuadeckt bei der Nacht
no huaschtescht zom Verschtika.

Au mit de Füaß hoscht dei Malör
’s ischt gar koi Vorwärtskomma,
wia hoscht doch früher Stiaga nuff
vier Tritt uff oimal gnomma!
Pressiert’s amol, no fliagscht in Dreck
mit deine steife Knocha,
kaascht froh sei, wenn dann bloß verstaucht
und net die Füaß hoscht brocha.

D’ Wadakrämpf machet oim z’ schaffa
Krampfoder stechat gluchzet,
’s Schmalz isch vertrocknet in de Knie
drom send d’ Scharnier verroschtet.
Wia hot die früher ’s Schaffa g’freut,
jetzt muaß mer sich au ducka,
derweil kriagt mr de Hexaschuss
ond ka ’s au nemme bucka.

Wenn de am Doktor ebbes klagscht,
der wird di bloß auslacha,
des send Alterserscheinenga,
do ka mer nix mei macha.
Ischt onser Scheeheit au verblasst
ond ällerhand verschossa,
em Herza send mir ewig jong
ond lachet grad zom Bossa.
<<<   zurueck   <<<