Grad so isch!



So mancher geit sichwärrle Müha
ond wills mit Gwallt vrzwenga,
sei Nebamenscha om sich rom
a weng zom lacha brenga,

A bissle hischt, a bissle hott-
ma guckt noch aelle Seita,
doch ob dui sach oim z letzschda glengt
dao laesst sich drueber streita.

Gottlob dass one zfrieda send
- sell muass ma wohl bedenka -
denn grad de sodde leant sich schnell
ond gera au beschenka

ond lachet helle Schocha naus
fuer dia isch gar nex z wenig
ha wann ma halt so lacha ka,
nao ischt ma wia an Keenig.

An andrer sodde geits halt au
dear legt sei Stirn en Falta:
"Jetzt hat ma ausgerechnet mi
bestemmt zom Narra ghalta!

Moint dear vielleicht, sell merk i net?!
Deam werr i d Moineng saga !"
Ond eah ma sich no reacht vrsieht,
dao gahts oim schao an Kraga.

Was duat ma dao,
s koennt oim scho schier vrganga!
Am beschta ischt,ma lacht drzua
ond duat sich wieder fanga.

Narr-wann ma selber schempfa daet
mo daet ma dao wohl landa?
Am End gaebs aus dr kloischta Muck
da groeaßschta Elefanta...

(Rudolf Weit)
<<<   zurueck   <<<