Grad so isch! So mancher geit sichwärrle Müha ond wills mit Gwallt vrzwenga, sei Nebamenscha om sich rom a weng zom lacha brenga, A bissle hischt, a bissle hott- ma guckt noch aelle Seita, doch ob dui sach oim z letzschda glengt dao laesst sich drueber streita. Gottlob dass one zfrieda send - sell muass ma wohl bedenka - denn grad de sodde leant sich schnell ond gera au beschenka ond lachet helle Schocha naus fuer dia isch gar nex z wenig ha wann ma halt so lacha ka, nao ischt ma wia an Keenig. An andrer sodde geits halt au dear legt sei Stirn en Falta: "Jetzt hat ma ausgerechnet mi bestemmt zom Narra ghalta! Moint dear vielleicht, sell merk i net?! Deam werr i d Moineng saga !" Ond eah ma sich no reacht vrsieht, dao gahts oim schao an Kraga. Was duat ma dao, s koennt oim scho schier vrganga! Am beschta ischt,ma lacht drzua ond duat sich wieder fanga. Narr-wann ma selber schempfa daet mo daet ma dao wohl landa? Am End gaebs aus dr kloischta Muck da groeaßschta Elefanta... (Rudolf Weit) |
||
|
<<< zurueck <<< |
||