's Sacktuechle So a Sacktuechle, wemmer au des et het 's ganz Lebe oim ebbes fehle daet. 's Isch net bloss zom d'Nas abbutze, mer duets zu viel anderem au no benutze, a Handwerkszeug isch so zom saga, fuer aelle moegliche Lebenslage. Mr macht en Knopf ens Sacktuch na, wemmer moint, dass mr ebbes et b'halte ka. Ond dia, wo Arteriaverkalkong hend, ende Sacktuachknopf no en Zettl nei dend. Wemmer Zahweh hot, ond aelles duat weh, no druckt mr sei Sacktuch an Backe he, au legt mr's, hot mr en Katzajammer, batschnass uff dr Schaedl, dren en dr Kammer, wiea guad duad des isch et zom sage, mr ka domit aber au d'Mucke verjage. Ond willschte erhole am Bodasee, no machscht mit deim Sacktuach dort d'Schnoke he, sonscht hoscht en dr Nacht dei Ruha koi Schdond, statt dass de erholscht, kommscht bloss uff dr Hond, druck mit deim Sacktuch diea Viehcher an d'Wand, siehscht rote Tupfer, isch Ruhe em Land. Au d'Schdiefl kascht mit deam Sacktuch areibe, vielleicht au no d'Eisabahfenschderscheibe, dass a bessere Aussicht krieagscht. Deck zua mit deim Sacktuach dei Gsicht, wenn de luegscht. So a Sacktuach zo wammers au braucht, mr hebt's vor sei Nas, wenn dr Ofa raucht, mr schwenkt's zom Abschied zom Zugfenschder naus, mr putzt domit schpaeter sei Brille aus, mr drehts om da Koffergriff, duet Hand oim weh, mr bendet's om Schenkel, wenn's Schdrompfband isch he, mr haut domit Schpennwebe ronter, mr schdeckt's au en Bruschtdasch als Schpenntuch mitonder, mr brauchts, wenn's Gsicht wird kaesweiss. Ond druckt oin a Kommer ond heult mr dabei, no ka mr ganz gwiss ohne Sacktuch net sei. So a Sacktuechle wemmer des net hett, 's ganz Lebe oim ebbes fehle daet. (Ruth Kurz) |
||
|
<<< zurueck <<< |
||