Moderne Moiatour


Leant deam Opa noh a Plaetzle! Tante Anna steig doch ei!"
Ond no warglet vollends d'Kinder nachanand ens Auto nei.
Klar, dr Vadder hockt am Schdeuer, d'Muaddr bhaeb drnebadra,
ond dr Fips, dr Langhoordackl, dear schlupft dapfer an se na.

Deant die hentadenna drucka! D'Tante Anna ischt voll Wuat;
naemlich, se ka net stricka ond dr Opa raucha duat.
D'Kender aber send en Schdemmong ond hopfad furchbar rom.
"Gotteswilla", schreit dao d'Muaddr, "Vadder, kei fei ja net om!'

Naus zom Flecka braust dr Waga, schnurschdracks nach dr Autobah',
weil ma sell vielleicht am Ende aerger saua lassa ka.
Doch so denkat scheints au andre: ma muass warda voll Verdruss,
aber warta anstatt z'fahra, sell ischt schlieasslich koi Genuss!

Nach ma Weile muass ma tanka nach ra Schdond isch des vorbei!
Ond jetzt rast ma om so schneller, moeglichscht weit en d'Gegend nei.
Bei ma Waeldle duat ma halte, weil dr Dackl naemlich muass.
Ma beschlieasst sogar am Ende: "Nachher gad ma ebbes z'Fuass!"

Doch do soddsch d'Kender haira! Ao dr Opa duad net mit,
d'Tante Anna aber jammret laut schao nach'm airschta Tritt.
Ond dr Vadder bleibt am Steuer ond nicht grad a bissle ei;
hoechstens d'Muadder, weaga ebbes, dui schlupft gschwend ens Waeldle nei.

Aobads macht ma bei de Nochber aber noh a furchbars Gschroi:
"Oh, dees isch halt schoea dees Wandra, en deam Wonnemonat Moi!"