| Knecht Rubrecht Der klane freche Heribert- die Nervensäg' vom ganzen Haus war ziemlich keck und aufgeklärt bezüglich Storch und Nikolaus. "Ha, Nikolaus im roten Hemad, des is doch bloß a Kinderschreck, glabst, wenn a soicher zu mir kemmet, daß i den unbandig derbleck! I woaß genau, wia de Geschicht is, es gibt ja gar koin Nikolaus! Wenn oaner zu mir kam, ganz gwiß, den lachert i bloß richtig aus!" So hat der kloa, frech Heribert- vom Häuserblock de größte Plag- im Hof drunt umananderplärrt am Nikolaustagnachmittag. Doch wias na dunkel wird, zur Nacht, siecht ois a bisserl anders aus. Der Heribert hot aufgregt glacht: "Ha - so a Krampf, - Sankt Nikolaus!" Do pumperts an der Tür ganz laut, a Riesenkrampus poltert rei - der Heribert hot gschluckt und gschaut und -- halt ‘se bei der Mama ei'. Der Krampus schimpft und halt sei Predigt, schütt' erst am Schluß sein Sack no aus - der Heribert, total erledigt, steht do als wia a taufte Maus. Erst wia oiß rum is - längst komplett, kimmt in sei Mundwerk wieder Leben: "Wenn mi der Kampus oglangt hätt, na hätt i eahm an Fuaßtritt geben!" "I wollt bloß net" - so lüagt er schlecht - "daß der die Treppen abiflieagert... und jetza, Mama - waars halt recht, wenn i a trockne Hosen kriegert!" (Unbekannt) |
||
| <<< zurueck <<< |
||