s' Kenderfeschd!


Schao am aellerfruehaschda Morga
warglet Kender aus de Better
ond se gucket volla Sorga
naus durch Feschder nach’m Wetter,
jublet aber glei vor Freud:
"Hurra , s reagnet gwiiss net heut!"

Nei'en d Hoesla, nei'en d Roeckla!
"Muadder - richt mr fei mei Soeckla
ond mei Sonndigskloider na!"
Ond dui werket, was se ka:
Butza, waescha, buegla, naeha,
Bloama brocka, Loeckla dreha,
Maeschle benda, Kraenzle fleachta,
ond se steckt em Bua an reachda
bonda Strauss ens Knopfloch nei'-
dear sodd doch dr Schoeaschde sei'!

Narr, se brengt sich schiergar om,
bloss dr Vadder, dear staht rom.
"Stand doch net so muead dao na!
Sell leit d Hos ond s Hemmed Ma'!"

Ond mit Pauka ond mit Bloasa ,
d Leut, dia deant sich schier vrdrucka ,
ziagt dr Feschtzug drauf durch d Straossa.
Heidanei, dao geits zom gucka!
Manch an Alder, dear denkt heut
an sei schoeana Jugendzeit.

Auf’m Feschtplatz, onder Buacha,
deant sich d Leut jetzt Plaetzla suacha,
ond nao woellet d Kender zoiga
ihre Spiel ond ihre Roiga,
ond sell ka net anders sei':
dao send d Alde fescht drbei!

Manch a Vadder ischt beglueckt,
wann am End sei Jonger siegt,
ond drom kauft r sich an "Stoi'"
ond nao bald drauf Nommer zwoi,
weil r moint - i sags ui'grad -
er haeb heut sein Ehradag...

D Sonn staht schlieasslich diaf em Weschda,
ond drom suacht ma Kender zsamma:
"Kommet, s ischt am End am beschda,
ma macht Schluss en Gottesnama!"
Aber guck, s bressiert noh koim,
ond ma wett noh gar net hoim.

Schnell - soscht welket aelle Kraenzla,
macht ma noh de letzschde Daenzla.
Ebbes muead, em Herza froh,
ziagt ma zfrieda nao drvo'...
En de Bettla lieagat Kender
ond drneba bonde Baender.
Von de Straeussla, leis ond sacht,
fallat d Blaettla en dr Nacht...

(Rudolf Weit)