Gspassige Leut
Ma muass waerrle se fei wondra,
was doch aels fuer Menscha geit'
sodde halt ond au no andere
ond drzua na spaessige Leut.
Deane ischt scheints aellas z'wider,
ond drom machts'ne neamer reacht:
s'Salz ischt z'bitter,
s'Mehl ischt staubig
ond au s'Beschte ischt'ne z'schleacht.
Guch, dr Wei' ischt wieder sauer,
ond viel z'trucka dr Salat
ond dr Brote z'fett ond z'wenig,
dean ma grad verschlonga hat.
Ond dr Moachtisch sodd am Ende
aellig ebbes kaelter sei'
doch ma schieabt'n, ohne halta,
wia dr Witsch en Schnabel nei.
Ond d'Matratza, die send staerrig,
marr ond d'Haupfl wieder z'woich.
Oi Bedienung, dui ischt z'mollig
ond de ander wieder z'bloich ...
Des vrleabscht fei aels em Urlaub.
Ond do guckscht de ganz Zeit zua.
Lohnt se's, aus dr Haut zom fahra?
Noi i b'halt mei saubra Rua
(Unbekannt)