Fortschritt uf em Land


Wo Wiesa gsei sind, voll mit lauter Hoiza,
waechst, dopfeeba, grad so wia dr Feadrasee,
in Riessaecker dreimol gschpritzta Woiza,
koi Haelmle gucked oba raus, koi Bluemle meh.

Verdoled sind au aelle Graeba, aelle Gumpa,
koin Schdorch schdoht meh im Schuahlhaus uf em Dach.
's Wasser muass ma meilaweit vom Wald reipumpa,
koin Ranka macht dur d Wiesa meh dr Bach.

Koi Ent und Gaas siehscht dinna pfladera und pflatscha,
koi Muschel ond koin Krebs krebslet im Sand.
Koi Forell siehscht schpringa und ins Wasser batscha,
koine Kinder meh, wo no zum Bada gand.

Uf em Baurahof lot ma koi Bruethenn laufa,
d'Legerna sind tausedweis in Oizelhaft.
Wenn se Oier will, muss d'Baeure dia em Lada kaufa,
's geit bloss no Schpezialischta in dr Landwirtschaft.

Dr oine maeschted taused Saua uf oim Haufa.
Dr ander hot nexg Kueha em Schdall drin schdau.
Vor Schulda ka schau mancher nemme schnaufa,
uf schwaebisch gsait, koi Goiss meh bocka lau.

Weit hond mir's brocht, mit lauter Subventiona,
d'Baurahoef gand wellawaeg da Gata na.
Bei dene Preis ka sich koi Arbed lohna,
drum bricht ma jedes Johr au a paar Schuira aa.

D'Poscht ischt zua, au Tankschdell samt dr Schmitta,
zum Moschta faehrt ma furt, woiss Gott wia weit.
Koi Muehle hond mir meh, koi Ziegelhuetta,
koin Farraschdall, wo Haege reit't.               
                                             
Bloss em Rothaus klemmt's des muass ma weita.
Den Fortschritt haelt koi Mensch fuer guet und gsond.
Guet isch bloss, dass mir in derart kranka Zeita
gnua Doekter und gnua Apother hond.

(Hermann Rehm)