Dr Muader iare Buaba Drausa schneits, d' Stub ist so kalt, Iar liabe Buaba geant en Wald, I hau koan Stecka Holz em Haus. Mer send so arm wia Kirchamaus. Dear guate Vatter hot koa Zeit, Muess drescha heut für d'Nochbersleut. Wo d'Vögel hend iar warmes Nest, Im Tannewald geits dürre Äst, Doch Kender s'ist arg gfährlich heut, Wo's gar so stürmisch ist ond schneit. Wia schrecklich wärs wenn iar, o Graus, Käm't nemme aus deam Wäldle raus. Liabe Muater, muasst net ängstlich sei. Miar send doch nemme gar so klei, Mer sprenget reacht ond schaffet fest, Sell ist, wenn's kalt ist, s' ällerbest, Bald send mer do, Holz uff em Arm. Noh kochst a Supp ond Stub wird warm. Gottsname, knüpfet s'Kittele zua, Stopft eure Hösla nei en d'Schua. Komm Jakoble, du armer Tropf, Ziag s'Käpple ronter übern Kopf, Vergesset net, bleibt net so lang, S'ist mer jetz schau angst ond bang. Jetz b'hüt euch Gott im fenstra Wald, Dass vo koam Bohm iar ronter fallt Ond dass iar dort net steckableibt, Wo der Wend da Schnai en Haufa treibt, Ond laufet jo net so lang rom, Viel liaber kehret wieder om. S'wird schau donkel dren em Wald, Wia send dia Händ ond Füass so kalt, Vo de Böhm voll Schnai ond Eis Sammlet se des Tannereis, Bis se a Last beinander hend, Viel schwerer als se selber send. Jakoble, glaubst mer brengets fort, woast s'ist zemlich weit en's Ort? Miar brenget's fertich, sei noh still, Mer ka so manches wenn mer will Ond denk blos dra was d' Muater sait, Dui hot ganz g'wihs a grause Freud. S'wird bald Nacht, tiaf leit der Schnai, Der Muater isch em Herz so wai, Se stoht am Feaster schau a Stond. Ond guckt sich beinoh d' Auga wond, Hätt' i noh dia Buaba net fortg'schickt, Dia send am End em Schnai verstickt. Uff eimal wird iar G'sicht so hell, D' Stiag sprengt se na, wia Blitz so schnell, Dort kommet se mit iarer Last, Se köpnnet's nemme schleppa fast, Wia isch iars jetz om s' Herz so leicht, Vor Freud' wean iare d' Auga feucht. O Buaba, kommet schnell en s' Haus, Tapfer, ziaget d' Schua g'schwend aus, So kalt ond nass, dass Gotterbarm, I mach uich glei was z'esset warm, Meine gute Buaba! So viel Holz! Wia ben i uff uich Beide stolz. Do kommt der Vatter ruff vom Stall, Feierobed isch jetz überall, Der Disch ist deckt ond d' Stub schö' warm, D' Muater s' Kleine uff am Arm, Betet: Jesu komm sei unser Gast, Segne was du bescheret hast, Amen! (Christoph Kleinbeck) |
||
|
<<< zurueck <<< |
||