Dei Freud
Machmol hosch a sotte Freud
richtig drenn em ganze Ranze,
freust de mit de Leut,
könntest sogar danze.
G'spässig isch des scho, et wohr,
woisch et mol wieso,
d'rbei isch d'Freud em Johr
meistens scho d'rvo.
Älles mecht de a,
d'Bloama d.Schmetterleng ond's Gras,
ja, ma siehts oim werrle a,
s'freut de woiß et was.
Ond no kommt a Mensch
deam giftet grad dei Freud,
der hot bestemmt koi guate Wensch,
em Gegeadoil, en Neid.
Der grubelt so lang an d'r rom,
bis d'r d'Freud v'rganga ischt,
no denksch, o komm,
s'isch vielleicht a Christ.
(Hermann Holz)