|
D' Muck
Ganz ruhig isch jetzt grad em Haus. Dr Vadder en dr Middagspaus, legt broit sich auf da Sofa na, ond fangt au schao zom dosa a'. halt dass a Viertelschdendle boss, 'r ischt sei Alldagssorga los.
Durchs Feaschder lacht dr Meammel rei ond uebergieasst mit Sonnaschei' da Disch, d'Kommod ond Bloamavas' ond gfaellt sich dren em Schbieaglglas. Ao d'Uhr traut sich zom schlaga kaum so schdill ond friedlich isch em Raum...
Uf oimol, sell Feaschder, guck! Dao regt sich zmaol a frecha Much,, ond middla en deam Sonnaglanz vollfueahrt se laut an wilda Danz. zairscht d'Scheibe nauf, ond hairt zom Guggug nemme auf.
Ond ob se ischt zwar ganz alloi, wurd ihr dr Danzplatz waerle z'kloi. Mit surra ond mit viel Gebromm gahts drom ans ander Feaschder nom. Von sell aus suacht se s'Ofarohr ond landet drauf auf's Vadder Oahr.
Dear lacht zwar grad em airschda Traum, doch gfreut a sodder Bsuach n kaum. 'r dreht sich auf de ander Seit, doch eah nr wieder richdig leit, suacht schao dui Muck an nuia Sitz, ond grad auf sei'ra Nasaspitz.
Zom Donder! Wia des kitzla duat! Dr Vadder kriegd a Heidawuat, keit sein Bandoffl nach dr Muck. Dui aber ziagt sich schleunigscht z'ruck ond leicht bricht leider Glueck ond Glas" Leab wohl, du scheene Bloamavaas.
Voll Wuat jetzt saut'r aus'm Haus, doch d'Muck ruaht sich gemuedadlich aus...
(Rudolf Weit) |
|