A groaß Übel weit ond broit ischd heitzutag d'Vergeßlichkeit. Alde ond Jonge send betroffa - manchmol leschd Hausdier offa, oder schotschd em Keller dronta ond denkschd: was will i denn do honda? Du gukschd rom: was hend mir alls: Grombiera, Äpfel, Zwetschgagsälz. Oder bischt em Moscht z'lieb komma? No heddescht doch en Krug mitgnomma! Kurzum 's goht oim koi Liacht auf, drom schteigt mr d' Schdiaga nauf, Essiggurka han i gwöllt! Will ma zom Eikaufa en da Lada no dät a Zeddel gar et schada, also machscht dr schnell a Lischt, daß de gwieß au nex vergischt: Essig, Öl, Zucker ond Salz, ond a paar Bombo für da Hals, Margarine, Butter, Käs, ond a Milchschoklad für d'Bäs. Au no en Packa Anisschnittla ond a Klopapier frs Fiedla. Jetzt ko gar nix meh passiera ond du kascht zfrieda losmarschiera! Doch wenn de dren em Lada bischt hoscht älles bei dr - bloß koi Lischt! Dui hoscht halt wieder liega lau - ach was - do kennts oim grad vrgau! Jo - do bassieret oim so Sacha, do ka mr z'letschta nemme lacha. S'Mariele hots arg verdriesst, daß se so arg vergesslich ischt. "Ma" hot se gsait, dem mach i a End, bevor mr ganz durchnander send. I hau do en dr Zeitong glesa, mer miaß bloß feschte Knoblauch essa. So jeden Tag en kloina Zeh, zwar schtenkt er arg, doch duats et weh. Ond glei verzehlt se's älle Leit, daß scho zom Frühschtück Knoblauch geit. So o'gfähr vierzeh Täg send rom, do kommt d'Mariele zom Becka nom, wo Gretel glei vo weitem schreit: "Wia wirkt dei Knoblauch, bischt jetzt gscheit? Wie gohts denn dir jetzt ond deim Alta, kennt ihr d'Sach jetzt besser bhalta?" S'Mariele sait, mir send ganz gschlaga, kennet nex über dui Wirkung saga. Mr hent fei no de gleiche Sorga - denn mir vergessets Einnehma älle Morga!!! (Unbekannt)
	<<<   zurueck   <<<